In een post-apocalyptisch Engeland spelend sf-verhaal met de tienjarige Melanie als hoofdpersoon. Melanie en haar klasgenoten zitten opgesloten op een bijzondere school in een ondergrondse legerbunker. ’s Nachts in een cel, overdag krijgen ze, tot de nek toe vastgesnoerd in een rolstoel, les van met een chemische substantie bespoten leraren, die op veilige afstand blijven. Eten (levende maden) gebeurt alleen op zondag. Melanie en haar klasgenoten zijn jonge 'hongers' (zombies) bedoeld voor wetenschappelijk onderzoek, o.a. om een vaccin te vinden tegen het virus dat de mensheid bijna vernietigd heeft. Melanie lijkt een gewoon, intelligent menselijk meisje, totdat ze een keer per ongeluk toch mensenvlees ruikt en schrikt van haar eigen, monsterachtige reacties daarop. Maar na een aanval op de bunker beschermt zij tijdens de vlucht haar menselijke tochtgenoten van de rondzwervende 'hongers'. Goed geschreven, origineel, zeer spannend zombieverhaal, dat uitstijgt boven de doorsneeverhalen in dat genre door de goed uitgewerkte, overtuigende personages en hun karakterontwikkeling in het verhaal: een ouderloos kind dat hunkert naar affectie, een volwassene (lerares) die dat ondanks alles wil geven en een zombiehatende bewaker die worstelt met zijn gevoelens. Normale druk.