Dit betoog wil aantonen dat Ann Hathaway (1556-1623), de vrouw met wie Shakespeare in 1582 als 18-jarige trouwde, niet de oudere, overgebleven bazige vrouw was die hem strikte en later naar Londen dreef, zoals mannelijke wetenschappers haar beschreven. Via hoofdstukken over o.a. de families Hathaway en Shakespeare, de mogelijke jeugd van Ann, haar huwelijk, het vertrek van Shakespeare naar Londen, hun gezin, zijn terugkeer naar Stratford, wordt een zo plausibel mogelijke invulling gegeven van de lege plekken in Anns leven. De Australische (1939) is naast erudiet literatuurhistorica die in 1968 in Cambridge promoveerde op een proefschrift over Shakespeare’s vroege komedies,een invloedrijk jaren '70 feministe die bekende boeken schreef als ‘De eunuch als vrouw’* en ‘Vrouwenwerk’. Haar boeiende, goed vertaalde betoog, gebaseerd op veel bronnenstudie, getuigt van grote kennis van het Elizabethaanse leven en corrigeert overtuigend de lange onderbelichting van Ann. Maar omdat over Ann heel weinig bekend is, blijft deze studie heel speculatief. Donkergroen omslag met deel van een vrouwengezicht.