Op een heldere en koude dag in januari steekt een wolf vanuit Polen de grensrivier over naar Duitsland en gaat richting Berlijn. Een jongen en een meisje lopen van thuis weg en gaan naar Berlijn. De vader van de weggelopen jongen en de moeder van het meisje komen op zoek naar hen eveneens in Berlijn aan. Ook een jonge Pool gaat naar Berlijn, naar zijn verloofde die daar werkt. Voor de Duitse auteur Roland Schimmelpfennig (19670, een internationaal bekend toneelschrijver, is dit zijn eerste roman, die al gelijk werd genomineerd voor de prijs van de boekenbeurs van Leipzig. De schrijfstijl is minimalistisch, afstandelijk en onpersoonlijk. Toch wordt duidelijk wat de personen drijft en de wolf als symbool van het boze, het onheil iedere keer weer ertussenin. Een roman die niet gemakkelijk leest door deze schrijfstijl, maar wel de aandacht van de lezer vasthoudt en de troosteloosheid en existentiële noden van mensen in onze huidige maatschappij blootlegt. Een roman die voornamelijk literair en maatschappelijk geïnteresseerde lezers zal aanspreken. Zeer aan te bevelen.